Topological naming problem/pl

Wprowadzenie
Problem z nazewnictwem topologicznym w programie FreeCAD odnosi się do kwestii zmiany wewnętrznej nazwy kształtu po wykonaniu operacji modelowania (wyciągnięcie, wycięcie, połączenie, fazka, zaokrąglenie, itp.). Spowoduje to, że inne właściwości parametryczne, które zależą od tego kształtu, zostaną uszkodzone lub niepoprawnie obliczone. Ten problem dotyczy wszystkich obiektów w programie FreeCAD, ale jest szczególnie zauważalny podczas budowania brył za pomocą środowiska pracy Projekt Części, oraz podczas wymiarowania tych brył za pomocą środowiska Rysunek Techniczny.
 * W środowisku pracy [[Image:Workbench_PartDesign.svg|24px]] Projekt Części, jeśli element jest obsługiwany na powierzchni (lub krawędzi lub wierzchołku), element może zostać uszkodzony, jeśli bazowa bryła zmieni rozmiar lub orientację, ponieważ oryginalna powierzchnia (lub krawędź lub wierzchołek) może zostać wewnętrznie przemianowana.
 * W przypadku środowiska [[Image:Workbench_TechDraw.svg|24px]] Rysunek Techniczny, jeżeli wymiar mierzy długość rzutowanej krawędzi, wymiar może zostać uszkodzony, jeżeli model 3D zostanie zmodyfikowany, ponieważ wierzchołki mogą zostać przemianowane, zmieniając w ten sposób mierzoną krawędź.

Kwestia nazewnictwa topologicznego jest złożonym problemem w modelowaniu CAD, który wynika ze sposobu, w jaki wewnętrzne procedury programu FreeCAD obsługują aktualizacje kształtów geometrycznych utworzonych za pomocą jądra OCCT. Od wersji FreeCAD 0.19 trwają prace nad poprawą obsługi kształtów w celu zmniejszenia lub wyeliminowania tego typu problemów.
 * Wątek na forum: Nazewnictwo topologiczne, Moje spojrzenie

Problem nazewnictwa topologicznego najczęściej dotyka i dezorientuje nowych użytkowników programu FreeCAD. W środowisku Projekt Części użytkownik powinien stosować się do najlepszych praktyk omówionych na stronie Edycja cech. Użycie obiektów płaszczyzny oraz lokalne układy współrzędnych jest zalecane do tworzenia modeli, które nie są podatne na tego typu błędy topologiczne. W środowisku Rysunek Techniczny, użytkownik powinien dodawać wymiary tylko wtedy, gdy model 3D jest kompletny i nie będzie dalej modyfikowany.

Przykład
1. W środowisku Projekt Części, stwórz  Zawartość, następnie użyj przycisku  Nowy szkic i wybierz płaszczyznę XY, aby narysować szkic bazowy. Kolejnie zrób wyciągnięcie, aby utworzyć pierwszą bryłę.



2. Zaznacz górną ścianę poprzedniej bryły, a następnie użyj narzędzia Nowy szkic, aby narysować kolejny szkic. Kolejnie wykonaj drugie wyciągnięcie.

3. Wybierz górną płaszczyznę poprzedniego wyciągnięcia i ponownie utwórz szkic oraz wyciągnięcie.



4. Teraz kliknij dwukrotnie drugi szkic i zmodyfikuj go tak, aby jego długość przebiegała wzdłuż kierunku X. W ten sposób zostanie odtworzone drugie wyciągnięcie. Trzeci szkic i wyciągnięcie pozostaną w tym samym miejscu.



5. Teraz ponownie kliknij dwukrotnie drugi szkic i dopasuj jego punkty tak, aby część z nich znalazła się poza granicami zdefiniowanymi przez pierwsze wyciągnięcie. W ten sposób drugie wyciągnięcie obliczy się poprawnie, ale w widoku drzewa pojawi się błąd w trzecim wyciągnięciu.



6. Po uwidocznieniu trzeciego szkicu i wyciągnięcia widać wyraźnie, że obliczanie nowej bryły nie przebiegło poprawnie. Trzeci szkic, zamiast opierać się na górnej powierzchni drugiego wyciągnięcia, pojawia się w dziwnym miejscu, ze swoją normalną skierowaną w kierunku X. Skutkuje to tym, że wyciągnięcie tego szkicu nie jest poprawne, ponieważ wyciągnięcie to byłoby odłączone od reszty zawartości bryły, co jest niedozwolone.

Wydaje się, że problem polega na tym, że gdy zmodyfikowano drugi szkic, nazwa górnej powierzchni drugiego wyciągnięcia została zmieniona z na. Trzeci szkic jest dołączony do tak jak pierwotnie, ale ponieważ ta powierzchnia znajduje się teraz z boku (a nie na górze), szkic podąża za jej orientacją i jest teraz nieprawidłowo umieszczony.

7. Aby rozwiązać ten problem, należy ponownie zmapować trzeci szkic do górnej powierzchni. Zaznacz szkic, kliknij wielokropek (trzy kropki) obok właściwości i ponownie wybierz górną powierzchnię drugiego wyciągnięcia. Wtedy szkic zostanie przeniesiony na wierzch istniejącej bryły, a trzecie wyciągnięcie zostanie wygenerowane bez problemów.



Przemapowanie szkicu w ten sposób może być wykonywane za każdym razem, gdy wystąpi błąd nazewnictwa topologicznego, jednak może to być uciążliwe, jeśli model jest skomplikowany i jest wiele takich szkiców, które wymagają korekty.

Rozwiązanie


Graf zależności jest narzędziem, które jest pomocne w obserwowaniu zależności pomiędzy różnymi zawartościami w dokumencie. Użycie oryginalnego przepływu pracy modelowania ujawnia bezpośrednią zależność, jaka istnieje między szkicami a wyciągnięciami. Podobnie jak w przypadku łańcucha, łatwo zauważyć, że ta bezpośrednia zależność będzie podlegała problemom z nazewnictwem topologicznym, jeśli któreś z ogniw sekwencji ulegnie zmianie.

Jak wyjaśniono na stronie Edycja cech, rozwiązaniem tego problemu jest obsługa szkiców nie na powierzchniach, lecz na płaszczyznach odniesienia, które są odsunięte od głównych płaszczyzn położenia odniesienia zawartości.

1. Zaznacz punkt położenie odniesienia Zawartości i upewnij się, że jest on widoczny. Następnie wybierz płaszczyznę XY i kliknij w narzędzie Płaszczyzna. W oknie dialogowym Odsunięcie dołączenia nadaj jej odsunięcie w kierunku Z, tak aby płaszczyzna odniesienia była współpłaszczyznowa z górną powierzchnią pierwszego wyciągnięcia.

2. Powtórz proces, ale tym razem dodaj większe odsunięcie, tak aby druga płaszczyzna odniesienia była współpłaszczyznowa z górną powierzchnią drugiego wyciągnięcia.

3. Zaznacz drugi szkic, kliknij elipsę obok właściwości, a następnie wybierz pierwszą płaszczyznę odniesienia. Płaszczyzna odniesienia jest już odsunięta od płaszczyzny XY zawartości, więc w przypadku szkicu nie jest wymagane dodatkowe odsunięcie Z.

4. Repeat the process with the third sketch, and select the second datum plane as support. Again, no further Z offset is necessary.

5. The dependency graph now shows that the sketches and pads are supported by the datum planes. This model is more stable as each sketch can be modified essentially independently from each other.



6. Double click the second sketch and modify the shape. The second pad should update immediately without causing topological problems with the third sketch and the third pad.



7. In fact, every sketch can be modified without interfering with each other's pads. As long as the pads have sufficient extrusion length, so that they touch and form a contiguous solid, the entire body will be valid.



Uwagi końcowe
Adding datum objects is more work for the user but ultimately produces more stable models that are less subject to the topological naming problem.

Naturally, datum objects can be created before any sketches are drawn, and pads are produced. This may be helpful to visualize the approximate shape and dimensions of the final body.

Datum planes can also be based on other datum planes. This creates a chain of dependencies that could also result in topological problems; however, since datum planes are very simple objects, the risks of having these issues is less than if the face of a solid object is used as support.

Datum objects, points, lines, planes, and coordinate systems, may also be useful as reference geometry, that is, as visual aids to show the important features in the model, even if no sketch is directly attached to them.

Odnośniki internetowe

 * PartDesign Fillet - Topological naming
 * Topological Naming, My Take: a possible solution, by realthunder.
 * Naming project: effort to implement a robust topological naming in FreeCAD.
 * Topological Naming Project: idea to solve the problem, by ickby.
 * Topological data scripting
 * Feature editing: contains alternate advice for stable modelling techniques.

Filmy

 * Why do my FreeCAD models break? - "Topological Naming Problem": A Video explanation of the underlying issues of Topological naming problem
 * FreeCAD Is Fundamentally Broken! - Now what... Help Me Decide...: A Maker Tales Video