TechDraw TemplateGenerator/pl

Wprowadzenie
Ten poradnik opisuje jak z kilku linijek kodu Pythona wygenerować prosty szablon do wykorzystania w środowisku pracy Rysunek Techniczny.

Do kodowania można użyć dowolnego edytora tekstu. Mój wybór to Atom, ale wbudowany edytor FreeCAD też działa dobrze.

Poniższe przykłady kodu można skopiować i wkleić do pustego pliku tekstowego, a następnie zapisać pod wybraną nazwą jako plik typu lub.

Szablon stanowi tło dla zadań rysunkowych, a jego wymiary są wykorzystywane przez sterowniki drukarki do prawidłowego skalowania rysunku.

Szablony są plikami svg, więc makrodefinicja musi skomponować kilka linii kodu svg (który jest podzbiorem kodu xml).



Struktura zwykłej pustej strony
Format SVG jest podzbiorem formatu XML. Dlatego plik SVG, jak każdy plik XML, składa się z dwóch części:
 * Nagłówka, czyli deklaracji formatu.
 * Zawartości, zawierającej informacje co pokazać i gdzie to umieścić
 * (nie wiem po co ma być nagłówek, plik svg jest nadal poprawnym plikiem szablonu bez niego ...)

Nagłówek
Nagłówek to tylko jedna linia deklarująca, której wersji języka XML powinien użyć interpreter do obsługi instrukcji w treści.

Zawartość
Struktura zaczyna się od znacznika otwierającego, który zawiera informacje o przestrzeniach nazw oraz o wielkości szablonu i miejscu jego umieszczenia. A kończy się znacznikiem zamykającym.


 * xmlns=http://www.w3.org/2000/svg''': Zewnętrzny link do przestrzeni nazw xml, aby wyszukać standardowe polecenia xml.
 * version="1.1": Używana wersja xml to 1.1
 * xmlns:freecad="Svg Namespace": Zewnętrzny odnośnik do rozszerzenia przestrzeni nazw programu FreeCAD w celu wyszukania specjalnych poleceń, które są używane tylko wewnątrz środowiska FreeCAD np. dla tekstów edytowalnych.
 * "freecad:" będzie poprzedzone nazwami atrybutów, aby były one obsługiwane przez wspomniane specjalne polecenia.
 * width= "420mm": Szerokość obszaru rysowania.
 * height= "297mm": Wysokość obszaru rysowania.
 * viewBox= "0 0 420 297": Położenie lewego górnego rogu (0;0) i prawego dolnego rogu (420;297) w przestrzeni konstrukcyjnej svg (w jednostkach svg).
 * Szerokość, wysokość i viewBox w tej kombinacji ustawiają 1 jednostkę svg na 1 mm dla całego dokumentu. Jednostka wymiarowa może być od tej pory pomijana.
 * W tym przypadku 420 i 297 dają stronę A3. Dostosuj te wartości, aby wygenerować inne rozmiary stron.

Dla pustej strony rozmiar DIN A3 w orientacji poziomej to wszystko.



Kod Python ...
Przed wygenerowaniem jakiegokolwiek kodu potrzebny jest folder do przechowywania nowego pliku szablonu.

Użytkownik powinien wybrać folder szablonu. Jego ścieżka jest następnie zapisywana w preferencjach środowiska pracy Rysunek Techniczny. Nie jest konieczne, aby wiedzieć, gdzie przechowywane są preferencje, ponieważ FreeCAD posiada polecenia pozwalające na bezpośrednie adresowanie potrzebnych parametrów.

parameter_path przyjmuje ścieżkę do "folderu" w ramach pliku konfiguracyjnego, w którym znajduje się parametr "TemplateDir". template_path przyjmuje zawartość "TemplateDir", która jest ścieżką do katalogu z szablonem. template_name przyjmuje nazwę szablonu, który ma zostać utworzony.

Teraz nazwa szablonu musi być połączona ze ścieżką szablonu w sposób, który jest kompatybilny z systemami operacyjnymi opartymi na Uniksie i Windows. Robi się to za pomocą polecenia "os.path.join" i przechowuje w pliku szablonu.



... aby stworzyć pustą stronę
To makro pokazuje zasadę, jak można złożyć plik svg (Format to A3).


 * Główną zasadą jest:
 * otworzyć plik do zapisu, a więc rozpocząć plik svg od zera, napisać linię nagłówka i zamknąć plik w pierwszym kroku.
 * a następnie wielokrotne otwieranie pliku w celu dołączania kolejnych segmentów i ponowne zamykanie go po dołączeniu.
 * Makro składa się z kilku funkcji, które są wywoływane z sekcji głównej.
 * Dodatkowe funkcje można by wstawić przed funkcją EndSvg, a potrzebne wywołania umieszczamy przed wywołaniem EndSvg.
 * Dodatkowe funkcje można by wstawić przed funkcją EndSvg, a potrzebne wywołania umieszczamy przed wywołaniem EndSvg.

Musimy mieć oko na liczbę spacji używanych przy operacjach zapisu, aby uzyskać poprawne wcięcie.



... aby stworzyć stronę w której jest trochę tuszu
Aby stworzyć rysunek z pustej kartki potrzebujemy:
 * ramki czyli prostokąty utworzone za pomocą instrukcji rect

bloku tytułowego i więcej linii utworzonych za pomocą instrukcji path,
 * proste teksty do indeksów i etykietowania komórek bloku tytułowego,
 * teksty edytowalne, takie jak numer lub nazwa części,

Zwykle te elementy graficzne są używane wielokrotnie, dlatego kod generujący jest umieszczany w funkcjach.



funkcja svgrect
Aby narysować prostokąt musimy tylko wywołać funkcję svgrect i przekazać wartości szerokości, wysokości i położenia lewego górnego rogu. Jest to lepiej czytelne niż zawartość svgline, która musiała być użyta zamiennie.



funkcja svgpath
Aby narysować linię wystarczy wywołać funkcję svgpath i przekazać współrzędne punktu początkowego i końcowego linii.

Zamiast współrzędnych punktu końcowego możemy przekazać znacznik do rysowania linii poziomej (h) lub pionowej (v), a następnie długość linii lub znacznik do rysowania linii poziomej (H) lub pionowej (V), a następnie rzędną x lub y punktu końcowego.

Każda ścieżka zaczyna się w punkcie początkowym i pierwszą czynnością jest ruch z "podniesionym piórem" (bez rysowania) do punktu początkowego. W tym przypadku ruch względny i ruch bezwzględny są takie same i dlatego nie ma znaczenia, czy znacznik m jest pisany wielką czy małą literą.



funkcja svgtext
Aby narysować fragment tekstu wystarczy wywołać funkcję svgtext i przekazać współrzędne punktu zakotwiczenia tekstu oraz sam ciąg tekstowy.

(Wyrównanie tekstu jest kontrolowane przez otaczający znacznik grupy lub domyślnie wyrównane do lewej).



funkcja FCeditext
Aby narysować fragment edytowalnego tekstu wystarczy wywołać funkcję FCeditext i przekazać jej nazwę, współrzędne punktu zakotwiczenia tekstu oraz sam ciąg tekstowy.

FreeCAD tworzy obiekt słownika z każdym wstawionym szablonem, a każdy wpis ma nazwę (klucz) i wartość.

(Wyrównanie tekstu jest kontrolowane przez otaczający znacznik grupy lub domyślnie wyrównane do lewej).



Funkcja CreateXxxx
Funkcje te rozpoczynają się od kodu otwierającego plik w trybie dołączania i zapisującego znacznik otwierający grupę.

Następnie widzimy sekcję do ustawiania i obliczania wartości oraz z instrukcjami zapisu, które wywołują powyższe funkcje w celu wygenerowania kodu svg.

I wreszcie znacznik zamykający grupę, po którym następuje instrukcja zamknięcia pliku.



Rezultat
Makro to dodaje kilka podstawowych elementów graficznych potrzebnych do prawidłowego działania szablonów tj. elementy linii, etykiety oraz teksty do edycji.

A to jest kod svg pochodzący z tej makrodefinicji:

I jak to powinno wyglądać po wstawieniu (plus powiększony blok tytułowy):