Basic Sketcher Tutorial/pl

Wprowadzenie
Ten poradnik ma na celu zapoznanie czytelnika z podstawowym przepływem pracy Środowiska Sketcher.

Stanowisko pracy Sketcher Workbench funkcjonuje jako samodzielny moduł, dzięki czemu może być używany do rysowania podstawowych obiektów 2D (płaskich). Jest on jednak najczęściej używany w połączeniu ze Środowiskiem pracy PartDesign. Zamknięty szkic jest zwykle używany do utworzenia powierzchni lub profilu, który ma zostać wyciągnięty do bryły body przy użyciu operacji takiej jak.

Przećwiczymy:
 * Tworzenie geometrii konstrukcyjnej.
 * Tworzenie geometrii.
 * Stosowanie wiązań geometrycznych.
 * Stosowanie wiązań wymiarów.
 * Uzyskanie profilu zamkniętego.

Aby uzyskać bardziej szczegółowy opis szkicownika, przeczytaj Sketcher: odniesienia.



Sposób postępowania
1. Uruchom program FreeCAD, utwórz nowy pusty dokument przez menu.
 * 1.1. Przełacz interfejs na Środowisko pracy Sketcher z paska narzędzi Środowisko, lub menu.

Kilka działań do zapamiętania:
 * Naciśnij prawy przycisk myszy, lub naciśnij jeden raz klawisz na klawiaturze, aby wyłączyć aktywne narzędzie w trybie edycji.
 * Aby wyjść z trybu edycji szkicu, naciśnij przycisk w panelu zadań, lub naciśnij dwukrotnie klawisz  na klawiaturze.
 * Aby ponownie wejść w tryb edycji, kliknij dwukrotnie na obiekt szkicu w widoku drzewa, lub wybierz go, a następnie kliknij na przycisk.

Utwórz szkic
2. Kliknij w przycisk.
 * 2.1. Wybierz orientację szkicu, czyli jedną z płaszczyzn bazowych XY, XZ lub YZ. Wybierz również, czy chcesz mieć odwróconą orientację i przesunięcie od płaszczyzny bazowej.
 * 2.2. Będziemy korzystać z domyślnej płaszczyzny i opcji.
 * 2.3. Kliknij, aby rozpocząć konstruowanie szkicu.

Jesteśmy obecnie w trybie edycji szkicu, w którym możemy korzystać z większości narzędzi tego warsztatu.

w panelu zadań widoku połączonego należy rozwinąć sekcję i upewnić się, że opcja  jest włączona. Tutaj mogą zostać zmienione również inne opcje, w tym gęstość widocznej siatki, oraz to czy chcemy aktywować przyciąganie do siatki. W tym poradniku nie będziemy aktywowac przyciągania do siatki i ukryjemy ją. W innych sekcjach panelu zadań możesz również zobaczyć, które elementy geometryczne i wiązania zostały zdefiniowane.



Geometrie konstrukcyjne
3. Geometria konstrukcyjna służy do wspomagania tworzenia właściwej geometrii. Rzeczywista geometria będzie wyświetlana poza trybem edycji szkicu, podczas gdy geometria konstrukcyjna będzie wyświetlana tylko i wyłącznie w trybie edycji. Dlatego też, możesz użyć tyle geometrii konstrukcji ile potrzebujesz by zbudować konkretne kształty.
 * 3.1. Kliknij na przycisk . Teraz elementy geometryczne zostaną narysowane w.
 * 3.2. Kliknij na przycisk.
 * 3.3. Zbliż kursor do punktu początku szkicu, powinien zostać podświetlony, a przy kursorze Constraint_PointOnPoint.svg. pojawi się ikona wiązania żbieżności.
 * 3.4. Kliknij na punkt, a następnie przesuń kursor, aby rozpocząć rysowanie od niego nowej linii. Przesuń wskaźnik tak, aby linia miała długość około . Nie musisz być bardzo precyzyjny w tym kroku, po zakończeniu ustawimy odpowiedni wymiar.
 * 3.5. Powtórz tę procedurę jeszcze cztery razy, aby umieścić linie konstrukcji na wzór gwiazdy. Nie martw się zbytnio o ich rozmiar lub położenie, po prostu przedłuż je w czterech strefach.
 * 3.6. Aby wyjść z trybu konstrukcyjnego, po prostu kliknij ponownie na.

do tej pory narzędzie Utwórz linię jest nadal aktywne. Oznacza to, że możemy nadal klikać na widok 3D, aby narysować tyle linii ile chcemy. Jeśli chcemy zakończyć pracę z tym narzędziem, możemy nacisnąć prawy przycisk myszy, lub nacisnąć raz klawisz na klawiaturze. W ten sposób kursor nie będzie już tworzył linii, będzie to po prostu kursor pozwalający nam na zaznaczenie obiektów, które właśnie stworzyliśmy. W tym trybie możemy wybrać i przeciągnąć punkty końcowe każdej z linii, aby dostosować ich położenie.

nie naciskaj klawisza drugi raz, ponieważ spowoduje to zamknięcie trybu edycji szkicu. Jeśli to zrobisz, wejdź ponownie w tryb edycji, klikając dwukrotnie na szkic w widoku drzewa.

Spójrz jeszcze raz na panel zadań. Sekcja wskazuje, że szkic jest niedostatecznie związany, i podaje liczbę.

Spójrz na sekcje i, aby zobaczyć nowo utworzone wiązania i linie. Gdy twoje szkice mają wiele elementów, może być trudno je wybrać w oknie widoku 3D, więc możesz użyć tych list, aby wybrać dokładnie ten obiekt który chcesz.



Geometria detalu
Geometria właściwa musi mieć kształt zamknięty, jeśli ma być użyta jako profil, który może być wytłaczany za pomocą takich narzędzi jak.

Łuki zewnętrzne
4. Rysujemy okrąg.
 * 4.1. Kliknij w przycisk.
 * 4.2. Kliknij na początek szkicu, aby ustawić punkt środka okręgu.
 * 4.3. Kliknij w dowolnym miejscu w oknie widoku 3D, aby ustawić promień obwodu jako odległość od punku początku. Zrób to w przybliżeniu - około . Wymiar ustawimy ponownie później.

5. Utwórz kilka łuków.
 * 5.1. Kliknij na przycisk.
 * 5.2. Przesuń kursor do punktu końcowego jednej z linii konstrukcyjnych i kliknij na nią. Spowoduje to ustawienie środkowego punktu łuku w pozycji Constraint_PointOnPoint.svg zbierznej z punktem końcowym tej linii.
 * 5.3. Kliknij raz w oknie widoku 3D w dowolnym miejscu, aby jednocześnie ustalić promień łuku i pierwszy z jego punktów końcowych. Wyznacz promień w przybliżeniu na wartość.
 * 5.4. Przesuń kursor w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, aby wyznaczyć łuk, który ma swoją wklęsłość skierowaną ku początkowi szkicu. Kliknij, aby ustawić ostateczny punkt końcowy łuku, definiując łuk, który w przybliżeniu rozciąga się na lub połowę okręgu.
 * 5.5. Powtórz te kroki dla każdej linii konstrukcyjnej, tak aby każda z nich posiadała okrągły łuk na swoim końcu. Nazwiemy te łuki łukami zewnętrznymi.



Łuki wewnętrzne
6. Rysujemy łuk pomiędzy każdą parą łuków zewnętrznych.
 * 6.1. Nadal przy aktywnym narzędziu kliknij gdzieś pomiędzy dwoma łukami zewnętrznymi, ale w odstępie od początku szkicu, aby ustawić środek nowego łuku.
 * 6.2. Kliknij w pobliżu punktu końcowego pierwszego z łuków zewnętrznych. Następnie przesuń kursor, aby przeciągnąć zakończenie tworzonego łuku w pobliże kolejnego punktu końca, sąsiedniego łuku zewnętrznego, tak jakbyś próbował połączyć punkty końcowe łuków zewnętrznych. Tym razem wklęsłość musi być tworzona w kierunku od punktu początku szkicu.
 * 6.3. Powtórz te kroki, tak aby każda para łuków zewnętrznych miała nowy łuk pomiędzy nimi. Nazwiemy nowo utworzone łuki, łukami wewnętrznymi.

Podsumowując, łuki zewnętrzne powinny mieć krzywiznę skierowaną na zewnątrz, a wklęsłość skierowaną w stronę początku szkicu; łuki wewnętrzne powinny mieć krzywiznę skierowaną do wewnątrz, a ich wklęsłość powinna być skierowana od tego samego punktu początku szkicu.



Wiązania
Take a look at the task panel again. Due to the new geometrical elements that we have drawn, the section indicates even more. A (DOF) indicates a possible movement of one element. For example, a point can be moved both in horizontal and vertical directions, so it has two degrees of freedom. A line is defined by two points, therefore in total it has four degrees of freedom. If we fix one of those points, then the entire system has only two degrees of freedom available; if we additionally fix the horizontal movement of the remaining point, we only have one degree of freedom left; and if we also fix the vertical movement of this point, then the last degree of freedom disappears, and the line cannot move from its position any more.

Wiązania
Do ograniczenia stopni swobody punktów i krzywych w szkicowniku stosuje się wiązania.

There are two principal types of constraints:
 * define characteristics of the shapes without specifying exact dimensions, for example, horizontality, verticality, parallelism, perpendicularity, and tangency.
 * define characteristics of the shapes by specifying dimensions, for example, a numeric length or an angle.

Wiązania geometrii
Służą one do ustalania zależności między punktami i łukami bez użycia wymiarów.

Jednakowa długość i promień

 * 1) Zaznacz wszystkie pięć linii konstrukcyjnych.
 * 2) Wybierz narzędzie [[Image:Constraint_EqualLength.png|32px]] Wiązanie równości.


 * 7.3. Select all five O-arcs, those centered on an endpoint of a construction line.
 * 7.4. Press.
 * 7.5. Repeat with all I-arcs, those between the O-arcs.
 * again the constraints are chained. Therefore all O-arcs will have the same radius, and all I-arcs will have the same radius. At this moment, the specific value of these lengths is not fixed. You may use the pointer to drag a point and see how the sketch is updated while respecting the constraints in place.


 * 1) Zaznacz linię konstrukcyjną, której pozycja jest najbliższa osi pionowej.
 * 2) Wybierz narzędzie [[Image:Constraint_Vertical.png|32px]] Utwórz wiązanie pionowe

as you add constraints, overlay symbols indicating the type of constraint appear over the geometry in the 3D view. If these symbols obfuscate your view, you can hide them by unchecking the constraint in the task panel. Also note that the number of degrees of freedom decreases after adding each constraint.

if you wish to temporarily disable the constraint, you may select it and press. When you want to apply it again, press again the same button.





Tangency

 * 1) Zaznacz punkt końcowy łuku i najbliższy mu punkt końcowy.
 * 2) Wybierz narzędzie [[Image:Constraint_Tangent.png|32px]] Utwórz styczną.
 * 3) Powtarzaj tą czynność dla poszczególnych punktów końcowych, aż powstanie zamknięty profil.

applying the tangential constraint very often will move the geometry around in order to produce a smooth connection. You may have to use the pointer to reposition the points a bit before applying the next tangential constraint. Try placing the endpoints in such a way that two arcs aren't too far apart, so they can be connected with a short line rather than a long line.

Na tym etapie stworzyliśmy zamknięty profil, który można dostosować do wymaganych wymiarów.



Wiązania wymiarów
Służą one do określenia odległości między punktami w danym kierunku oraz wymiarów krzywizn.

These constraints specify the numerical distances between two points, and angles between two lines.

Distances and angles

 * 1) Zaznacz linię konstrukcyjną związaną pionowo.
 * 2) Wybierz narzędzie[[Image:Constraint_VerticalDistance.png|32px]] Ustal pionowa odległość ...
 * 3) Ustaw długość na 30mm.


 * 1) Zaznacz pionową linię konstrukcyjną i kolejna linię znajdującą się najbliżej niej.
 * 2) Wybierz narzędzie[[Image:Constraint_InternalAngle.png|32px]] Ustaw kąt linii.
 * 3) Ustaw wartość kąta na 72°.
 * 4) Powtórz tę samą procedurę dla każdej pary sąsiadujących linii.



Radius

 * 1) Zaznacz jeden z łuków umieszczonych na końcu linii konstrukcyjnej.
 * 2) Wybierz narzędzie [[Image:Constraint_Radius.png|32px]] Zwiąż łuk ...
 * 3) Ustaw długość promienia na 8mm.
 * 4) Zrób to samo dla łuku który nie jest wyśrodkowany na punkcie końcowym. Ustaw długość promienia na 11mm.
 * 5) Ustaw promień koła środkowego na wartość 10mm.




 * 11.7. Finally, select the circle in the center of the sketch, press, and set the value to.

Powinieneś zakończyć swoją pracę szkicem całkowicie związanym. Można to potwierdzić zauważając zmianę koloru geometrii głównej oraz komunikatem, który jest pokazany w polu Widoku połączonego.



Wytłaczanie
12. Now that we have a fully constrained sketch, it can be used to create a solid body.
 * 12.1. Exit the sketch edit mode by pressing the button, or pressing  twice. The sketch should appear in the tree view and the 3D view.
 * 12.2. Switch to the PartDesign Workbench.
 * 12.3. With the sketch selected in the tree view, press, choose the default XY-plane, and press . The sketch should appear now inside the Body.
 * 12.4. Select the sketch, and then press, choose the default options, and press to create a solid extrusion.



Informacje dodatkowe
Aby uzyskać bardziej szczegółowy opis szkicownika, przejdź do dokumentacji Środowisko pracy Sketcher, a także przeczytaj dokumentację Sketcher Reference.

Ograniczenie szkicu może być wykonane na wiele różnych sposobów. Ogólnie rzecz biorąc, zaleca się użycie najpierw ograniczeń geometrycznych i zminimalizowanie liczby ograniczeń w układzie odniesienia, ponieważ upraszcza to pracę wewnętrznego solwera wiązań. Aby to zbadać, powtórz ten przykład, dodając teraz ograniczenia w innej kolejności.
 * Najpierw należy związać linie konstrukcyjne przed narysowaniem łuków.
 * Lub określ rozmiar łuków przed uczynieniem ich stycznymi.
 * Lub ustaw kąt linii konstrukcyjnych przed dodaniem kolejnych elementów.
 * Spróbuj użyć innej geometrii konstrukcji.