Expressions/pl

Informacje ogólne
Możliwe jest definiowanie właściwości za pomocą wyrażeń matematycznych. W GUI, pola wyboru lub pola wejściowe, które są powiązane z właściwościami zawierają niebieską ikonę. Kliknięcie na ikonę lub wpisanie znaku równości powoduje wyświetlenie edytora wyrażeń dla danej właściwości.

Wyrażenie FreeCAD jest wyrażeniem matematycznym zgodnym z notacją dla standardowych operatorów matematycznych i funkcji opisanych poniżej. Dodatkowo, wyrażenie może odwoływać się do innych właściwości, a także używać warunków. Liczby w wyrażeniu mogą mieć opcjonalnie dołączoną jednostkę.

W liczbach można używać przecinka lub kropki dziesiętnej  oddzielającej całe cyfry od części dziesiętnych. Gdy używany jest przecinek, po nim musi następować co najmniej jedna cyfra. Zatem wyrażenia i  są nieprawidłowe, ale  i  są już poprawne.

Operatory i funkcje są świadome jednostek i wymagają poprawnych kombinacji jednostek, jeśli zostały podane. Na przykład, jest poprawnym wyrażeniem, podczas gdy  nie jest (powodem tego jest to, że wyrażenie takie jak  będzie najprawdopodobniej interpretowane jako  przez ludzi, ale wszystkie jednostki są konwertowane do układu SI wewnętrznie, a system nie jest w stanie tego odgadnąć). Obecnie rozpoznawane są następujące jednostki.

Możesz użyć stałych predefiniowanych i funkcji.

Argumenty funkcji
Wiele argumentów funkcji może być oddzielonych średnikiem albo przecinkiem, po którym następuje spacja. W tym drugim przypadku, po wprowadzeniu przecinek jest konwertowany na średnik. Gdy używany jest średnik, spacja nie jest wymagana.

Argumenty mogą zawierać odwołania do komórek w arkuszu kalkulacyjnym. Odwołanie do komórki składa się z wielkiej litery wiersza, po której następuje numer kolumny, na przykład. Można też odwołać się do komórki, używając jej aliasu, na przykład.

Odwołania do obiektów
Możesz odwołać się do obiektu przez jego właściwość lub. W przypadku właściwości, musi ona być zamknięta w podwójnych symbolach i , na przykład.

Możesz odwołać się do dowolnej właściwości numerycznej obiektu. Na przykład, aby odwołać się do wysokości bryły walca, możesz użyć właściwości lub.

Aby odwołać się do obiektów listy, użyj właściwości lub. Jeśli chcesz na przykład odwołać się do wiązania w szkicu, użyj właściwości. Jeśli znajdujesz się w tym samym szkicu, możesz pominąć jego nazwę i po prostu użyć właściwości. Uwaga: Numeracja indeksów zaczyna się od 0, dlatego wiązanie 17 ma indeks 16.

Więcej informacji na temat odwoływania się do obiektów znajdziesz w akapicie Odwołanie do danych CAD.

Obsługiwane stałe
Obsługiwane są następujące stałe:

Obsługiwane operatory
Obsługiwane są następujące operatory:

Ogólne funkcje matematyczne
Dostępne są funkcje matematyczne wymienione poniżej.

Funkcje trygonometryczne używają stopnia jako domyślnej jednostki. W przypadku miary radianowej, dodaj nazwę jednostki za pierwszą wartością w wyrażeniu. Tak więc np. jest tym samym co. W wyrażeniach w stopniach można używać albo nazwę jednostki albo symbol jednostki, np. lub. Jeśli wyrażenie nie ma jednostek i musi być przeliczone na stopnie lub radiany dla zgodności, pomnóż je przez, lub , odpowiednio, np. ; ; . Obsługiwane są następujące funkcje trygonometryczne:

These functions for exponentiation and logarithmization are supported:

These functions for rounding, truncation and remainder are supported:

Funkcje statystyczne / agregujące
Funkcje agregujące przyjmują jeden lub więcej argumentów.

Poszczególne argumenty funkcji agregujących mogą składać się z zakresów komórek. Zakres komórek jest wyrażony jako dwa odwołania do komórek oddzielone dwukropkiem, na przykład lub. Odwołania do komórek mogą również wykorzystywać aliasy komórek, na przykład.

Obsługiwane są następujące funkcje agregacji:

Rozpoznawanie łańcucha znaków
Łańcuchy są identyfikowane w wyrażeniach przez otoczenie ich podwójnymi daszkami otwierającymi/zamykającymi (podobnie jak etykiety).

W poniższym przykładzie "TEXT" jest rozpoznawany jako ciąg znaków :.

Łączenie łańcuchów znaków
Łańcuchy mogą być sumowane przy użyciu znaku.

Na przykład będzie złączone do "MójTEKST".

Formatowanie łańcucha znaków
Formatowanie ciągów jest obsługiwane za pomocą (starego) sposobu środowiska Python w %-styl.

Wszystkie specyfikatory % są zdefiniowane w dokumentacji środowiska Python.

Na przykład, zakładając, że masz sześcian o domyślnej długości boków 10 mm o nazwie "Sześcian" --domyślne nazewnictwo FreeCAD--, następujące wyrażenie zostanie rozwinięte do "Długość sześcianu : 10.0 mm".

Ograniczeniem jest to, że tylko jeden %-specyfikator jest dozwolony w łańcuchu, więc musisz użyć łączenia łańcuchów, jeżeli potrzebujesz więcej niż jeden. W powyższej sytuacji, wyrażenie zostanie rozwinięte do "Długość sześcianu wynosi 10.0 mm a szerokość 10.0 mm".

Na forum dostępny jest przykładowy plik FreeCAD wykorzystujący formatowanie ciągów znaków.

Tworzenie funkcji
W wyrażeniach można tworzyć następujące obiekty za pomocą funkcji :
 * Wektor (Vector)
 * Macierz (Matrix)
 * Obrót (Rotation)
 * Umiejscowienie

Funkcja przekazuje kolejne argumenty do bazowego konstruktora Python podczas tworzenia obiektu.

Różne operacje matematyczne takie jak mnożenie, dodawanie i odejmowanie są obsługiwane przez standardowe operatory matematyczne (np., , ).

Wektor
Gdy do funkcji zostanie przekazany jako pierwszy argument, to kolejne 3 argumenty to odpowiednio współrzędne X, Y i Z obiektu.

Przykład:

Macierz
Gdy do funkcji zostanie przekazany jako pierwszy argument, następne 16 argumentów to elementy  w kolejności wiersz - w kolejnosci.

Przykład:

Obrót
Kiedy do funkcji zostanie przekazany  jako pierwszy argument, istnieją dwa sposoby na utworzenie :

1. Określ wektor osi i kąt obrotu.

Przykład:

2. Określ 3 obroty wokół osi X, Y i Z jako kąty Eulera.

Przykład:

Umiejscowienie
Kiedy do funkcji zostanie przekazany  jako pierwszy argument, istnieje pięć sposobów na utworzenie.

Te możliwe kombinacje są udokumentowane w poniższej tabeli i są opracowane na podstawie strony API Umiejscowienie.

The following example shows the syntax for creating a from a  (vector) and a :

For readability, you can define vectors and rotations in separate cells, and then reference the cells in your expression.

mscale
Scale a with a given.

minvert
Invert the given, , or.

Tupla & lista
You can create Python or  objects via their respective functions.

Wyrażenia warunkowe
Wyrażenia warunkowe mają postać. Warunek jest zdefiniowany jako wyrażenie, które oblicza się albo jako (Fałsz) lub niezerowe (Prawda). Zauważ, że zamknięcie wyrażenia warunkowego w nawiasach jest obecnie uważane za błąd.

Zdefiniowane są następujące operatory relacyjne:

Jednostki
Jednostki mogą być używane bezpośrednio w wyrażeniach. Parser łączy je z poprzedzającą wartością. Tak więc wartość lub  jest zapisana poprawne, podczas gdy  jest niepoprawna, ponieważ nie ma poprzedzającego określenia wielkości / ilości.

Wszystkie wartości muszą mieć swoją jednostkę. Dlatego musisz generalnie używać jednostki dla wartości w arkuszach kalkulacyjnych. W niektórych przypadkach działa to nawet bez jednostki, na przykład jeśli masz np. w komórce B1 arkusza kalkulacyjnego tylko liczbę i odnosisz się do niej jako do wysokości wyciągnięcia. Działa to tylko dlatego, że wysokość wyciągnięcia określa wstępnie jednostkę, która jest używana, jeśli nie podano jednostki. Nie powiedzie się jednak, jeśli jako wysokości wyciągnięcia użyjesz np. , ponieważ ma określoną jednostkę, a  nie.

Jednostki z wykładnikami mogą być wprowadzane bezpośrednio. Tak więc np. zostanie rozpoznane jako mm³, a jako m³.

Jeśli masz zmienną, której nazwa jest jednostką, musisz umieścić ją pomiędzy, aby zapobiec rozpoznaniu jej jako jednostki. Na przykład, jeśli masz wymiar to zostałby on rozpoznany jako jednostka ampera. Dlatego musisz zapisać go w wyrażeniu jako.

Parser wyrażeń rozpoznaje następujące jednostki:

Ilość materii:

Kąt:

Prąd:

Energia / praca:

Siła:

Długość:

Natężenie światła:

Masa:

Siła:

Ciśnienie:

Temperatura:

Czas:

Objętość:

Poniższe popularnie używane jednostki nie są jeszcze obsługiwane:

Nieprawidłowe znaki i nazwy
Funkcja wyrażeń jest bardzo potężna, ale aby osiągnąć tę moc, ma pewne ograniczenia dotyczące niektórych znaków. Aby temu zaradzić, FreeCAD oferuje możliwość używania etykiet i odwoływania się do nich zamiast do nazw obiektów. W etykietach można używać prawie wszystkich znaków specjalnych.

W przypadkach, w których nie można użyć etykiety, takich jak nazwa wiązań szkicu, należy być świadomym, których znaków nie wolno używać.

Etykiety
Dla etykiet nie ma nieprawidłowych znaków, jednak niektóre znaki muszą być wyprowadzone:

Na przykład etykieta musi być określona jako.

Nazwy
Nazwy obiektów takich jak wymiary, szkice itp. nie mogą posiadać znaków lub sekwencji znaków wymienionych poniżej, w przeciwnym razie nazwa jest niepoprawna:

Na przykład, prawidłowa jest następująca nazwa:. Natomiast następujące nazwy są niepoprawne: (\r oznacza "powrót karetki") lub  (mol to jednostka).

Ponieważ krótsze nazwy (zwłaszcza jeśli mają tylko jeden lub dwa znaki) mogą łatwo doprowadzić do nieprawidłowych nazw, rozważ użycie dłuższych nazw i / lub ustalenie odpowiedniej konwencji nazewnictwa.

Przypisania do komórek
Dla aliasów komórek arkusza kalkulacyjnego dozwolone są tylko znaki alfanumeryczne i podkreślenia ( do, do ,  do  oraz ).

Odwołanie do danych CAD
Możliwe jest użycie danych zawartych w samym modelu w wyrażeniu. Aby odwołać się do właściwości użyj. Jeśli właściwość jest złożeniem pól, poszczególne pola mogą być dostępne jako.

Poniższa tabela przedstawia kilka przykładów:

Zmienne globalne w obrębie dokumentu
W tej chwili w programie FreeCAD nie ma koncepcji zmiennych globalnych. Zamiast tego zmienne mogą być definiowane jako komórki w arkuszu kalkulacyjnym za pomocą środowiska roboczego Arkusz kalkulacyjny, a następnie można im nadać nazwę za pomocą właściwości aliasu dla komórki (kliknij prawym przyciskiem myszy na komórkę). Następnie można się do nich odwoływać z dowolnego wyrażenia, tak jak do innych właściwości obiektu.

Powiązania między dokumentami
Możliwe jest (z ograniczeniami) zdefiniowanie właściwości obiektu w bieżącym dokumencie (plik ".FCstd") za pomocą Wyrażenia odwołującego się do właściwości obiektu znajdującego się w innym dokumencie (plik ".FCstd"). Na przykład, komórka w arkuszu kalkulacyjnym lub właściwość sześcianu środowiska Część itp. w jednym dokumencie mogą być zdefiniowane przez Wyrażenie, które odwołuje się do wartości X Umiejscowienia lub innej właściwości obiektu znajdującego się w innym dokumencie.

Nazwa dokumentu jest używana do odwoływania się do jego zawartości z innych dokumentów. Przy pierwszym zapisie dokumentu wybieramy nazwę pliku, która zazwyczaj różni się od początkowej domyślnej nazwy "Nienazwany1". Aby uniknąć utraty linków w przypadku zmiany nazwy dokumentu głównego przy zapisie, zaleca się najpierw utworzenie dokumentu głównego, utworzenie w nim arkusza kalkulacyjnego i zapisanie go. Następnie można nadal wprowadzać zmiany w pliku i jego arkuszu kalkulacyjnym, ale nie należy modyfikować jego nazwy.

Po utworzeniu i zapisaniu (nazwaniu) dokumentu głównego z arkuszem kalkulacyjnym można bezpiecznie tworzyć dokumenty zależne. Na przykład, zakładając, że nazwiesz dokument główny, arkusz kalkulacyjny i nadasz komórce alias nazwy , możesz następnie uzyskać dostęp do wartości jako:

Uwaga:, Dokument źródłowy musi być wczytany, aby wartości z dokumentu źródłowego były dostępne dla dokumentu powiązanego.

Niestety, zintegrowany program sprawdzający czasami twierdzi, że prawidłowa nazwa nie istnieje. Mimo to kontynuuj wpisywanie. Po wprowadzeniu kompletnego odwołania, przycisk stanie się aktywny.

Oczywiście, to do Ciebie zależy, czy wczytasz odpowiednie dokumenty później, gdy będziesz chciał coś zmienić.

Znane problemy / niezrealizowane zadania

 * Graf zależności oparty jest na relacjach pomiędzy obiektami dokumentu, a nie na właściwościach. Oznacza to, że nie można dostarczać danych do obiektu i odpytywać tego samego obiektu o wyniki. Na przykład, nawet jeśli nie ma cyklicznych zależności, gdy brane są pod uwagę same właściwości, nie można mieć obiektu, który pobiera swoje wymiary z arkusza kalkulacyjnego, a następnie wyświetlać objętość tego obiektu w tym samym arkuszu kalkulacyjnym. Aby obejść ten problem, należy użyć wielu arkuszy kalkulacyjnych, jednego do napędzania modelu, a drugiego do raportowania.
 * Parser wyrażeń nie radzi sobie dobrze z nawiasami i nie jest w stanie poprawnie przetworzyć niektórych wyrażeń. Na przykład:   skutkuje błędem, podczas gdy  jest akceptowane.  Wyrażenie  nie może być wprowadzone w żadnej formie.
 * Jak wspomniano powyżej, niestety zintegrowany moduł sprawdzający czasami twierdzi, że prawidłowa nazwa nie istnieje. Mimo to kontynuuj wpisywanie. Po wpisaniu pełnego odwołania, przycisk stanie się aktywny.
 * FreeCAD nie ma zaimplementowanego menedżera wyrażeń, w którym wszystkie wyrażenia w dokumencie byłyby wymienione i mogłyby być tworzone, usuwane, wyszukiwane itd. Ale jest dostępny odpowiedni dodatek: fcxref.
 * Otwarte błędy/tickety dotyczące wyrażeń można znaleźć w FreeCAD Bugtracker kategoria Wyrażenia