Std Part/pl

Opis
(wewnętrznie nazywany App: Część) jest to uniwersalny kontener, który gromadzi wspólnie grupę obiektów, dzięki czemu można je przesuwać razem jako całość w oknie widoku 3D.

Element Std: Część został opracowany jako podstawowy element konstrukcyjny do tworzenia zespołów mechanicznych. W szczególności, ma on za zadanie uporządkować obiekty, które mają kształt części TopoShape, jak Part: Bryły pierwotne, PartDesign: Bodies i inne cechy Part. Std: Part dostarcza obiekt Origin z lokalnymi osiami X, Y i Z oraz płaszczyznami standardowymi, które mogą być używane jako odniesienie do położenia obiektów zamkniętych. Ponadto Std: Parts mogą być zagnieżdżone wewnątrz innych Std: Parts w celu utworzenia dużego zespołu z mniejszych podzespołów.

Chociaż jest on przeznaczony głównie dla brył, Std: Part może być użyty do zarządzania dowolnym obiektem, który posiada właściwość Umieszczania, więc może również zawierać cechy siatki, szkice i inne obiekty pochodzące z klas App: GeoFeature.

Nie należy mylić elementu z częścią. Pierwszym z nich jest określony obiekt używany w Środowisku pracy PartDesign, przeznaczony do modelowania pojedynczej, ciągłej bryły za pomocą funkcji PartDesign. Z drugiej strony Std: Part nie jest używana do modelowania, a jedynie do rozmieszczania różnych obiektów w przestrzeni z zamiarem tworzenia złożeń.

Narzędzie nie jest zdefiniowane przez konkretne Środowisko pracy, lecz przez system bazowy, a więc znajduje się na pasku, który jest dostępny we wszystkich Środowiskach pracy. Aby dowolnie grupować obiekty bez względu na ich położenie, należy użyć funkcji. Obiekt ten nie ma wpływu na rozmieszczenie elementów, które zawiera, w zasadzie jest to tylko folder, który jest używany do utrzymania widoku drzewa w sposób zorganizowany.



Użycie

 * 1) Naciśnij przycisk . Zostanie utworzona pusta część, która automatycznie stanie się aktywna.
 * 2) Aby dodać obiekty do nowo utworzonej pozycji Części, zaznacz ją w widoku drzewa, a następnie przeciągnij je i upuść nad Częścią.
 * 3) Aby usunąć obiekty z części, przeciągnij je poza część, na etykietę dokumentu u góry widoku drzewa.

Uwagi

 * Od wersji programu v0.19, dany obiekt może należeć tylko do jednej pozycji Części.
 * Kliknij dwukrotnie w pozycję Część w widoku drzewa lub otwórz menu kontekstowe (klikając prawym przyciskiem myszy) i wybierz aby uaktywnić lub dezaktywować wybraną Część. Jeśli aktywna jest inna część, jej aktywność zostanie wyłączona. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz akapit status aktywności.

Ograniczenia

 * Aktualnie metody Draft: Przyciąganie nie działają na wybranych kontenerach części ani na obiektach znajdujących się wewnątrz nich.
 * Część nie ma kształtu topologicznego, dlatego też operacje przestrzenne, takie jak Część: Działania logiczne na bryłach, nie mogą być bezpośrednio użyte na samej części. Na przykład nie można wybrać dwóch Części i wykonać za ich pomocą operacji Część: Suma lub Część: Wytnij.
 * Te operacje logiczne działają tylko na zawartych obiektach, o ile pochodzą one z obiektu Część: funkcjonalność i mają kształt topologiczny.

Właściwości
Std: Część jest wewnętrznie nazywana App: Part (klasa App::Part), i pochodzi z App: GeoFeature (klasa App::GeoFeature), dlatego też posiada większość właściwości tej ostatniej.

Oprócz właściwości opisanych w App: GeoFeature, klasa App Part posiada pewne właściwości, które pomagają w zarządzaniu informacjami w kontekście zespołu, na przykład:, , , , , oraz.

Są to właściwości dostępne w edytorze właściwości. Ukryte właściwości można wyświetlić za pomocą polecenia w menu kontekstowym edytora właściwości.

Dane

 * : opis dla obiektu. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : numer identyfikacyjny lub numer części dla obiektu. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : pole do określenia licencji dla obiektu. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : pole do podania adresu strony internetowej z licencją lub umową dla tego obiektu. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : tupla czterech zmiennoprzecinkowych wartości RGBA do określenia koloru obiektu. Domyślnie jest to, która jest wyświetlana jako  w bazie 255, white color.
 * : ustawienie obiektu w oknie widoku 3D. Umieszczenie jest określone przez punkt (wektor) i  (oś i kąt). Patrz: Umiejscowienie.
 * : kąt obrotu wokół . Domyślnie jest to (zero stopni).
 * : wektor jednostkowy, który określa oś obrotu dla położenia. Każdy komponent jest wartością zmiennoprzecinkową pomiędzy a . Jeśli jakaś wartość znajduje się powyżej, wektor jest normalizowany tak, że jego wielkość wynosi . Domyślnie ustawiono dodatnią oś Z,.
 * : wektor ze współrzędnymi przestrzennymi punktu bazowego. Domyślnie, jest to punkt startowy.
 * : edytowalna przez użytkownika nazwa obiektu, jest to dowolny ciąg znaków w standardzie UTF8.
 * : lista obiektów, których dotyczą odniesienia. Domyślnie jest pusta.

Dane Właściwości ukryte

 * : mapa z właściwościami materiałów. Domyślnie jest ona pusta.
 * : mapa z dodatkowymi meta informacjami. Domyślnie jest ona pusta.
 * : uniwersalny identyfikator (UUID) (128-bitowy numer) obiektu. Numer ten jest przypisywany podczas tworzenia obiektu.
 * : dłuższy, edytowalny przez użytkownika opis tego obiektu. Jest to dowolny ciąg znaków w standardzie UTF8, który może zawierać nowe linie. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : lista wyrażeń. Domyślnie, jest ona pusta.
 * : parametr określający czy obiekt ma być widoczny, czy też nie.
 * : the App: Origin obiekt, który jest odniesieniem położenia dla wszystkich elementów wymienionych w.
 * : parametr określający czy grupa jest wzruszona, czy też nie.

Widok
App: Część ma tylko pięć podstawowych właściwości App: FeaturePython, i nie ma właściwości ukrytych.


 * : (domyślnie),, ,.
 * : (domyślnie), . Jeśli wartość opcji jest następująca, cały kształt (wierzchołki, krawędzie i powierzchnie) zostanie podświetlony w oknie widoku 3D. Jeśli wybrano wartość , to tylko ramka ograniczająca zostanie podświetlona.
 * : Jeśli ustawiono wartość, obiekt pojawia się w widoku drzewa. W przeciwnym razie, jest on określony jako niewidoczny.
 * : Jeśli ustawiono wartość, obiekt pojawia się w oknie widoku 3D. W przeciwnym razie będzie niewidoczny. Domyślnie, właściwość ta, może być włączana i wyłączana, poprzez naciśnięcie klawisza na klawiaturze.
 * : Jeśli ustawiono wartość, obiekt pojawia się w oknie widoku 3D. W przeciwnym razie będzie niewidoczny. Domyślnie, właściwość ta, może być włączana i wyłączana, poprzez naciśnięcie klawisza na klawiaturze.

Koncepcja złożeń
Std: Część ma być podstawowym elementem konstrukcyjnym do tworzenia złożeń. W przeciwieństwie do PartDesign: Zawartość, zespół ma być zbiorem oddzielnych, rozróżnialnych elementów, które są w jakiś sposób połączone w świecie fizycznym, na przykład za pomocą nacisku, śrub lub kleju.

Przykłady, które mogą być częściami:
 * Drewniany stół, który składa się z pojedynczych drewnianych przedmiotów (nóg, blatu), które są łączone za pomocą kleju lub metalowych wkrętów.
 * Łożysko kulkowe, które składa się z wielu stalowych kulek, pierścienia wewnętrznego, koszyka, uszczelki i pierścienia zewnętrznego.
 * Zespół śruby z podkładką i odpowiednią nakrętką.



Ogólnie rzecz biorąc, podczas importowania pliku STEP do programu, główny zespół i jego podzespoły będą importowane jako kontenery części, a każdy z nich będzie zawierał podstawową funkcjonalność części.

Status aktywności
Otwarty dokument może zawierać wiele części. Aktywna Część zostanie wyświetlona w widok drzewa przy zastosowaniu koloru tła określonego w edytorze preferencji przez wartość (domyślnie, jasnoniebieski). Etykieta aktywnej części zostanie również wyświetlona pogrubionym tekstem.

Aby uaktywnić lub dezaktywować Część:
 * Kliknij dwukrotnie na jej pozycję w widoku drzewa, lub
 * Otwórz menu kontekstowe (klikając prawym przyciskiem myszy) i wybierz.


 * Części opracowano w v0.17 równolegle z PartDesign: Zawartość, jednakże od v0.19 status ten nie ma rzeczywistego przeznaczenia dla Części.
 * Nawet gdy część jest aktywna, nowo wytworzone obiekty nie są automatycznie umieszczane w jej wnętrzu. W tym przypadku, po prostu przeciągnij wybrane nowe obiekty i upuść je do żądanej Części.
 * W danym momencie może być aktywna tylko pojedyncza Część.



Odniesienie położenia
Początek układu współrzędnych składa się z trzech standardowych osi (X, Y, Z) oraz trzech standardowych płaszczyzn (XY, XZ i YZ). Szkic i inne obiekty mogą być dołączone do tych elementów w trakcie ich tworzenia.



Początek układu współrzędnych jest obiektem App Origin (klasa ), podczas gdy osie i płaszczyzny są obiektami odpowiednio typu oraz. Każdy z tych elementów może być ukryty i nieujawniany indywidualnie przy użyciu klawisza. Jest to przydatne przy tworzeniu innych obiektów, aby wybrać właściwe odniesienie.

Wszystkie elementy składowe Części są powiązane z jej początkiem, co oznacza, że Część może być przesuwana i obracana w odniesieniu do globalnego układu współrzędnych, bez wpływu na rozmieszczenie jej elementów składowych.

Zarządzanie wyświetlaniem
Parametr wyświetlania Części ma pierwszeństwo określania wyświetlania dowolnego obiektu, który zawiera. Jeśli wyświetlanie Części zostanie ukryte, to obiekty, które zawiera będą również ukryte, nawet jeśli ich indywidualna właściwość jest ustawiona na. Jeśli Część jest widoczna, to właściwość każdego obiektu określa, czy obiekt jest prezentowany na ekranie okna widoku 3D czy nie.



Dziedziczenie
Obiekt Std: Część jest formalnie instancją klasy, której rodzicem jest podstawowa klasa App GeoFeature , i jest wzbogacona o rozszerzenie Origin.



Tworzenie skryptów
Podstawy tworzenia skryptów FreeCAD, oraz Obiekty skryptowe.

Ogólne informacje na temat dodawania obiektów do dokumentu można znaleźć w Part: właściwość.

Element Std: Part (App Part) jest tworzony przy pomocy metody dokumentu. Gdy istnieje element Part, inne obiekty mogą być do niego dodane za pomocą metod lub.

Element Part jest kontenerem dla innych obiektów, więc nie ma własnego Kształtu (Part TopoShape). Jednak w wyrażeniach lub w Środowisku arkusza kalkulacyjnego przydatne jest uzyskanie złożonego kształtu wszystkich obiektów znajdujących się wewnątrz Part. Można to osiągnąć za pomocą pseudo-kształtu, który może być następnie użyty do wyodrębnienia innych atrybutów.