Std Part/pl

Opis
(wewnętrznie nazywany App: Część) jest to uniwersalny kontener, który gromadzi wspólnie grupę obiektów, dzięki czemu można je przesuwać razem jako całość w oknie widoku 3D.

Element Std: Część został opracowany jako podstawowy element konstrukcyjny do tworzenia zespołów mechanicznych. W szczególności, ma on za zadanie uporządkować obiekty, które mają kształt części TopoShape, jak Część: Bryły pierwotne, Projekt Części: Zawartość i inne cechy Części. Std: Część dostarcza obiekt Odniesienie położenia z lokalnymi osiami X, Y i Z oraz płaszczyznami standardowymi, które mogą być używane jako odniesienie do położenia obiektów zamkniętych. Ponadto Std: Część mogą być zagnieżdżone wewnątrz innych Std: Część w celu utworzenia dużego zespołu z mniejszych podzespołów.

Chociaż jest on przeznaczony głównie dla brył, Std: Część może być użyty do zarządzania dowolnym obiektem, który posiada właściwość Umiejscowienie, więc może również zawierać cechy siatki, szkice i inne obiekty pochodzące z klas App: GeoFeature.

Nie należy mylić elementu z częścią. Pierwszym z nich jest określony obiekt używany w środowisku pracy Projekt Części, przeznaczony do modelowania pojedynczej, ciągłej bryły za pomocą funkcji właściwości. Z drugiej strony Std: Część nie jest używana do modelowania, a jedynie do rozmieszczania różnych obiektów w przestrzeni z zamiarem tworzenia złożeń.

Narzędzie nie jest zdefiniowane przez konkretne środowisko pracy, lecz przez system bazowy, a więc znajduje się na pasku, który jest dostępny we wszystkich Środowiskach pracy. Aby dowolnie grupować obiekty bez względu na ich położenie, należy użyć funkcji. Obiekt ten nie ma wpływu na rozmieszczenie elementów, które zawiera, w zasadzie jest to tylko folder, który jest używany do utrzymania widoku drzewa w sposób zorganizowany.



Użycie

 * 1) Naciśnij przycisk.
 * 2) Zostanie utworzona pusta część, która automatycznie stanie się aktywna.
 * 3) Aby dodać obiekty do nowo utworzonej pozycji Części, zaznacz ją w widoku drzewa, a następnie przeciągnij je i upuść nad Częścią.
 * 4) Aby usunąć obiekty z części, przeciągnij je poza część, na etykietę dokumentu u góry widoku drzewa.
 * 5) Obiekty można także dodawać i usuwać, edytując właściwość  części.

Uwagi

 * Dany obiekt może należeć tylko do jednej pozycji Części.
 * Operacje 3D, takie jak operacje logiczne środowiska Część, nie mogą być stosowane do części. Na przykład nie można wybrać dwóch części i wykonać operacji Scalenie lub Cięcie.

Właściwości
Std: Część jest wewnętrznie nazywana App: Part (klasa App::Part), i pochodzi z App: GeoFeature (klasa App::GeoFeature), ioraz dziedziczy wszystkie jego właściwości. Posiada również kilka dodatkowych właściwości. W szczególności właściwości, które pomagają zarządzać informacjami w kontekście złożenia, na przykład, , , i.

Są to właściwości dostępne w edytorze właściwości. Ukryte właściwości można wyświetlić za pomocą polecenia w menu kontekstowym edytora właściwości.

Dane

 * : opis dla obiektu. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : materiał wybrany dla tego obiektu.
 * : wprowadza dodatkowe informacje meta. Domyślnie jest ona pusta..
 * : numer identyfikacyjny lub numer części dla obiektu. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : uniwersalny, niepowtarzalny identyfikator (UUID) (liczba 128-bitowa) obiektu. Jest on nadawany w czasie tworzenia.
 * : pole do określenia licencji dla obiektu. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : pole do podania adresu strony internetowej z licencją lub umową dla tego obiektu. Domyślnie jest to pusty łańcuch znaków.
 * : tupla czterech zmiennoprzecinkowych wartości RGBA do określenia koloru obiektu. Domyślnie jest to, która jest wyświetlana jako  w bazie 255, white color.
 * : ustawienie obiektu w oknie widoku 3D. Umieszczenie jest określone przez punkt (wektor) i  (oś i kąt). Patrz: Umiejscowienie.
 * : kąt obrotu wokół . Domyślnie jest to (zero stopni).
 * : wektor jednostkowy, który określa oś obrotu dla położenia. Każdy komponent jest wartością zmiennoprzecinkową pomiędzy a . Jeśli jakaś wartość znajduje się powyżej, wektor jest normalizowany tak, że jego wielkość wynosi . Domyślnie ustawiono dodatnią oś Z,.
 * : wektor ze współrzędnymi przestrzennymi punktu bazowego. Domyślnie, jest to punkt startowy.
 * : edytowalna przez użytkownika nazwa obiektu, jest to dowolny ciąg znaków w standardzie UTF8.
 * : dłuższy, edytowalny przez użytkownika opis tego obiektu, jest to dowolny ciąg znaków UTF8, który może zawierać znaki nowej linii. Domyślnie jest to pusty łańcuch.
 * : lista wyrażeń. Domyślnie jest ona pusta.
 * : określa, czy obiekt ma być wyświetlany, czy nie.
 * : obiekt App: Odniesienie położenia, który jest pozycyjnym odniesieniem dla wszystkich elementów wymienionych w.
 * : lista obiektów, których dotyczą odniesienia. Domyślnie jest pusta.
 * : określa czy grupa jest poddana edycji, czy nie.

Widok

 * : jeśli ma wartość, obiekt pojawia się w widoku Widok drzewa. W przeciwnym razie jest on niewidoczny..
 * : jeśli ma wartość, obiekt pojawia się w oknie widoku 3D. W przeciwnym razie jest niewidoczny. Domyślnie właściwość ta może być włączana i wyłączana przez naciśnięcie klawisza na klawiaturze.
 * : jeśli ma wartość, obiekt pojawia się w oknie widoku 3D. W przeciwnym razie jest niewidoczny. Domyślnie właściwość ta może być włączana i wyłączana przez naciśnięcie klawisza na klawiaturze.


 * : (domyślnie),, ,.
 * : (domyślnie), . Jeśli opcja ma wartość, cały kształt (wierzchołki, krawędzie i ściany) zostanie podświetlony w oknie widoku 3D. Jeśli wartość to , podświetlone zostanie tylko pole ograniczające.

Status aktywności
Otwarty dokument może zawierać wiele części. Ale tylko jedna Część może być aktywna. Aktywna Część zostanie wyświetlona w widoku drzewa przy zastosowaniu koloru tła określonego w edytorze preferencji przez wartość (domyślnie, jasnoniebieski). Etykieta aktywnej części zostanie również wyświetlona pogrubionym tekstem.

Aby uaktywnić lub dezaktywować Część:
 * Kliknij dwukrotnie na jej pozycję w widoku drzewa, lub
 * Otwórz menu kontekstowe (klikając prawym przyciskiem myszy) i wybierz.



Odniesienie położenia
Początek układu współrzędnych składa się z trzech standardowych osi (X, Y, Z) oraz trzech standardowych płaszczyzn (XY, XZ i YZ). Szkic i inne obiekty mogą być dołączone do tych elementów w trakcie ich tworzenia.



Początek układu współrzędnych jest obiektem App: Odniesienie położenia (klasa ), podczas gdy osie i płaszczyzny są obiektami odpowiednio typu oraz. Każdy z tych elementów może być ukryty i nieujawniany indywidualnie przy użyciu klawisza. Jest to przydatne przy tworzeniu innych obiektów, aby wybrać właściwe odniesienie.

Wszystkie elementy składowe Części są powiązane z jej początkiem, co oznacza, że Część może być przesuwana i obracana w odniesieniu do globalnego układu współrzędnych, bez wpływu na rozmieszczenie jej elementów składowych.

Zarządzanie wyświetlaniem
Parametr wyświetlania Części ma pierwszeństwo określania wyświetlania dowolnego obiektu, który zawiera. Jeśli wyświetlanie Części zostanie ukryte, to obiekty, które zawiera będą również ukryte, nawet jeśli ich indywidualna właściwość jest ustawiona na. Jeśli Część jest widoczna, to właściwość każdego obiektu określa, czy obiekt jest prezentowany na ekranie okna widoku 3D czy nie.



Tworzenie skryptów
Podstawy tworzenia skryptów FreeCAD, oraz Obiekty tworzone skryptami.

Ogólne informacje na temat dodawania obiektów do dokumentu można znaleźć w Część: właściwość.

Element Std: Part (App Part) jest tworzony przy pomocy metody dokumentu. Gdy istnieje element Part, inne obiekty mogą być do niego dodane za pomocą metod lub  tej Części.

Nie można utworzyć skryptu. Można jednak dodać zachowanie do obiektu skryptowego  za pomocą następującego kodu: