Sketcher ConstrainTangent/pl

Opis
Wiązanie styczności tworzy dwie krzywe, które dotykają się wzajemnie (są styczne). Linie są traktowane jako nieskończone, a łuki są traktowane jako pełne koła/elipsy. Wiązanie jest również w stanie połączyć dwie krzywe, zmuszając je do zetknięcia się ze sobą po stycznej, co sprawia, że połączenie jest gładkie.

Wiązanie styczności może być również użyte z dwiema liniami, aby uczynić je współliniowymi.

Użycie
Istnieje pięć różnych sposobów zastosowania tego wiązania:
 * 1) pomiędzy dwoma krzywymi (dostępne nie dla wszystkich krzywych),
 * 2) pomiędzy dwoma punktami końcowymi krzywej, tworząc gładkie połączenie
 * 3) pomiędzy krzywą a punktem końcowym innej krzywej,
 * 4) pomiędzy dwoma krzywymi w punkcie zdefiniowanym przez użytkownika.
 * 5) pomiędzy dwiema liniami, aby stworzyć warunki współliniowe.

Aby zastosować wiązanie styczności, należy wykonać następujące czynności:
 * Wybierz dwie lub trzy pozycje na szkicu.
 * Wywołaj wiązanie, klikając jego ikonę na pasku narzędzi, wybierając element menu lub używając skrótu klawiaturowego.

Pomiędzy dwoma krzywymi (bezpośrednia styczność)


Dwie krzywe staną się styczne, a punkt styczności będzie ukryty. Tryb ten jest stosowany w przypadku wybrania dwóch krzywych.

Zaakceptowany wybór: Jeżeli bezpośrednia styczność pomiędzy wybranymi krzywymi nie jest obsługiwana (np. pomiędzy okręgiem a elipsą), do szkicu zostanie automatycznie dodany punkt pomocniczy i zastosowany zostanie punkt styczności.
 * linia + linia, okrąg, łuk, elipsa, łuk elipsy
 * okrąg, łuk + okrąg, łuk

Nie zaleca się rekonstrukcji punktu styczności poprzez tworzenie punktu i wiązanie go z ułożeniem na obu krzywych. Będzie to działać, ale zbieżność będzie znacznie wolniejsza, bardziej skokowa i będzie wymagała około dwa razy więcej iteracji do zbieżności niż normalnie. Użyj innych trybów tego wiązania, jeśli punkt styczności jest potrzebny.

Między dwoma punktami końcowymi (styczność punkt-punkt)


W tym trybie punkty końcowe są zbieżne, a połączenie jest styczne (C1 - gładkie lub "ostre", w zależności od położenia krzywych przed nałożeniem wiązania). Tryb ten jest stosowany w przypadku wybrania dwóch punktów końcowych dla dwóch krzywych.

"Zaakceptowany wybór:
 * punkt końcowy linii/łuku/łuku-ellipsy + punkt końcowy linii/łuku/łuku-ellipsy (tj. dwa punkty końcowe dowolnych dwóch krzywych)

Pomiędzy krzywą a punktem końcowym (styczność punkt - krzywa)


W tym trybie, punkt końcowy jednej krzywej jest związany z położeniem na drugiej krzywej, a krzywe stają się w tym punkcie stycznymi. Tryb ten jest stosowany, gdy krzywa i punkt końcowy innej krzywej zostały wybrane.

Zaakceptowany wybór:
 * linia, okrąg, łuk, elipsa, łuk elipsy + punkt końcowy linii/łuku/łuku elipsy (tzn. każda krzywa + punkt końcowy każdej krzywej).

Między dwiema krzywymi w punkcie (styczna do punktu) (v0.15)


W tym trybie dwie krzywe są styczne, a punkt styczności jest śledzony. Ten tryb jest stosowany, gdy wybrano dwie krzywe i punkt.

Zaakceptowany wybór: "Każdy punkt" może być samotnym punktem, albo punktem jakiegoś obiektu, np. środkiem okręgu, punktem końcowym łuku, albo początkiem.
 * każda linia/krzywizna + każda linia/krzywizna + każdy punkt

Aby wiązanie działało prawidłowo, punkt musi znajdować się na obu krzywych. Tak więc, w miarę wywoływania wiązania, punkt będzie automatycznie związany z obiema krzywymi (wiązanie pomocnicze zostanie dodane, jeśli jest to konieczne), a krzywe zostaną związane w punkcie styczności. Te wiązania pomocnicze są zwykłymi regularnymi wiązaniami. Mogą być dodane ręcznie lub usunięte.

W porównaniu z bezpośrednią stycznością, wiązanie to jest wolniejsze, ponieważ istnieje więcej stopni swobody, ale jeśli punkt styczności jest potrzebny, jest to tryb zalecany, ponieważ oferuje lepszą zbieżność w porównaniu z bezpośrednią stycznością + punkt na dwóch krzywych.

Umiejscowienie punktu przed zastosowaniem wiązania jest wskazówką dla solwera, gdzie powinna znajdować się styczność. Z tym wiązaniem można związać dwie elipsy w dwóch miejscach, aby stykały się ze sobą.

Pomiędzy dwoma liniami (współliniowe)


Akceptowany wybór:
 * dowolna linia / wierzchołek + dowolna linia / wierzchołek

Tworzenie skryptów
Wiązanie styczności może być utworzone przez makropolecenie i z konsoli Python za pomocą następującej funkcji:

gdzie:
 * jest obiektem typu szkic
 * , są dwiema liczbami całkowitymi określającymi krzywe, które mają być styczne. Liczby całkowite to indeksy w szkicu (wartość zwracana przez).
 * , powinny wynosić 1 dla punktu początkowego i 2 dla punktu końcowego.
 * oraz w  są indeksami określającymi punkt styczności.