Sketcher ConstrainCoincident/pl

Opis
Stwórz wiązanie zbieżności z wybraną pozycją.

Narzędzie to przyjmuje dwa punkty jako swój argument i służy do nadania tym dwóm punktom "zbieżności". (To znaczy, że są one tylko jednym punktem).

W praktyce narzędzie to jest użyteczne w przypadku przerwania profilu, na przykład gdy dwie linie kończą się blisko siebie i muszą zostać połączone - wiązanie zbieżności w punkcie końcowym doprowadzi do zlikwidowania tej przerwy.

Użycie
Jak stwierdzono powyżej, narzędzie to przyjmuje dwa argumenty - oba są punktami. polecenie to spowoduje, że dwa punkty staną się nałożone na siebie i zostaną zastąpione jednym punktem.
 * 1) Po pierwsze, konieczne jest zaznaczenie dwóch różnych punktów. ( to nie zadziała, jeżeli na przykład spróbujemy wybrać punkt początkowy i końcowy tej samej linii).
 * 2) Podświetlenie elementu rysunku uzyskuje się poprzez umieszczenie na nim kursora myszki i kliknięcie lewym przyciskiem myszy.
 * 3) Podświetlony element zmieni swój kolor na zielony. (Kolor ten można dostosować do własnych potrzeb w ).
 * 4) Kolejne punkty mogą być podświetlone poprzez powtórzenie powyższych procedur.  Nie trzeba przytrzymywać żadnego specjalnego klawisza, jak  aby uzyskać wielokrotny wybór pozycji na rysunku.
 * 5) Po podświetleniu dwóch punktów, można wywołać komendę za pomocą kilku metod:
 * 6) * Wciskając przycisk wiązania na pasku przyborów.
 * 7) * Użycie skrótu klawiszy przy pomocy klawiatury.
 * 8) * Użycie polecenia w górnym menu.

Aby uczynić dwa punkty zbieżnymi, FreeCAD musi z konieczności przenieść jeden (lub oba) z oryginalnych pozycji.

Ogólne zasady tworzenia skryptów
Wiązanie może być utworzone zarówno przez makrodefinicje jak i z konsoli Python za pomocą następującego polecenia:

gdzie:
 * jest obiektem szkicu,
 * to numer linii, która nie przesunie się po zastosowaniu wiązania,
 * to numer wierzchołka linii, która spełniłaby warunek wiązania,
 * to numer linii, która ulegnie przesunięciu przez zastosowanie wiązania,
 * jest numerem linii, która ma spełnić warunek wiązania.

Głównym problemem przy użyciu tej funkcji jest poprawna identyfikacja numeru linii i numeru wierzchołka linii, które mają być przetwarzane.

Następny akapit wyjaśni, w jaki sposób można zidentyfikować numerację linii i wierzchołka linii.

Identyfikacja numerów linii
Narysowałem trzy linie, jak pokazano na poniższym rysunku.



Przesuwając kursor myszy nad linią jej numer można zobaczyć w lewym dolnym rogu okna programu FreeCAD, patrz następny rysunek.



Niestety numeracja wyświetlana w oknach programu FreeCAD zaczyna się od 1, podczas gdy numeracja linii użytej w skrypcie zaczyna się od 0: oznacza to, że za każdym razem, gdy chcesz odwołać się do linii, należy pobrać tylko jedną z nich.

Identyfikacja numerów wierzchołków linii
Wierzchołki jednej linii mogą mieć tylko wartość 1 lub 2. (Zauważ, że numeracja wierzchołków nie zaczyna się od 0, ponieważ w przypadku wiązania 0 = krawędź stąd nie jest to wierzchołek, 1 = punkt początkowy, 2 = punkt końcowy, 3 = środek, który nie jest wierzchołkiem) Wierzchołki są numerowane zgodnie z kolejnością ich tworzenia. Aby ustalić kolejność ich tworzenia (jeśli masz dużo linii, nie możesz zapamiętać, którą z nich stworzyłeś jako pierwszą), wystarczy przesunąć kursor myszy nad dwoma wierzchołkami jednej linii, patrz poniższy rysunek.



Jeśli odczytasz np. 4 i 5, oznacza to, że w poleceniu skryptowym do punktu 4 zostanie Przypisana liczba 1, a do punktu 5 - liczba 2. Itd.

Przykład
Weźmy przykład z poprzednich trzech linijek. Kolejna cyfra wskazuje numerację każdej linii i ich wierzchołków zgodnie z konwencją dotyczącą skryptów.



Polecenie daje następujący wynik:



Polecenie daje następujący wynik: